Thai Energy News

ปริมาณการผลิต การใช้และการนำเข้าถ่านหิน

การผลิตและการใช้ถ่านหิน

เนื่องจากประเทศไทยประสพปัญหาเศรษฐกิจตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ทำให้แนวโน้มของปริมาณการผลิต การใช้และการนำเข้าถ่านหินลดลง จนถึงปี พ.ศ. 2543 จึงมีปริมาณการผลิตถ่านหินในประเทศสูงขึ้น เนื่องจากการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ และต่อมาปี พ.ศ. 2544 ปริมาณการใช้ถ่านหินในประเทศจึงสูงขึ้นตามลำดับ จากข้อมูลการผลิต การใช้และการนำเข้าถ่านหิน ปี พ.ศ.2545 เมื่อคิดผลผลิตถ่านหินในประเทศไทยแยกเป็นแต่ละแอ่งจะพบว่า ปี 2545 แอ่งแม่เมาะ จังหวัดลำปาง สามารถผลิตถ่านหินได้สูงสุดถึง 76.5 เปอร์เซ็นต์ของผลผลิตรวมทั้งประเทศ โดยสามารถดูได้จากภาพแสดงผลผลิตถ่านหินรายแอ่ง และจากข้อมูลการใช้ถ่านหินแต่ละประเภท ในปี 2545 พบว่าได้นำไปใช้เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าถึง 76.8 เปอร์เซ็นต์ รองลงมาคือใช้ในอุตสาหกรรมการผลิตปูนซีเมนต์ 16.3 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนั้นจะนำไปใช้ในด้านอื่นๆ เช่น การบ่มใบยาสูบ อุตสาหกรรมปูนขาว กระดาษ เส้นใย และอาหาร เป็นต้น

การนำเข้า

สำหรับการนำเข้าถ่านหินในปี พ.ศ.2545 ประเทศไทยมีการนำเข้าถ่านหินจากต่างประเทศจำนวน 5.6 ล้านตัน เนื่องจากถ่านหินในประเทศไม่เพียงพอต่อความต้องการใช้ โดยถ่านหินส่วนใหญ่จะนำเข้ามาจากประเทศอินโดนีเซีย จีน เวียดนาม พม่าและลาว ถ่านหินที่ได้นำเข้าจากประเทศอินโดนีเซียมีสัดส่วนสูงถึง 66.1 เปอร์เซ็นต์ และเป็นการนำเข้าถ่านหินบิทูมินัส ถึง 63.7 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งนำเข้าเพื่อใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า และอุตสาหกรรมซีเมนต์เป็นหลัก สามารถดูสัดส่วนของการนำเข้าได้จากรูปแสดงการนำเข้าถ่านหินแต่ละชนิด

ความต้องการใช้ถ่านหินในประเทศไทย

ปัจจุบันแนวโน้มในการใช้ถ่านหินในประเทศไทยยังคงสูงขึ้น โดยเฉพาะการใช้ในด้านของการผลิตกระแสไฟฟ้า ซึ่งดำเนินการโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ส่วนอุตสาหกรรมอื่นๆ ก็ยังคงมีความต้องการใช้ถ่านหินในระดับคงที่ จากข้อมูลการใช้ถ่านหินของผู้ประกอบการทั่วประเทศ พบว่าถึงแม้จะเกิดวิกฤติเศรษฐกิจในช่วงปี พ.ศ. 2540-2543 ปริมาณความต้องการใช้ถ่านหินในปัจจุบันยังคงสูงขึ้น โดยดูความเปลี่ยนแปลงได้จากตารางและกราฟแสดงการใช้ประโยชน์ถ่านหิน ตั้งแต่ปี พ.ศ.2530-2545 ดังนั้นจะเห็นได้ว่าถ่านหินยังคงเป็นพลังงานที่มีความจำเป็นสูงในประเทศไทย อีกทั้งประเทศไทยยังคงมีแหล่งถ่านหินหลายแหล่งที่สามารถพัฒนานำไปใช้ต่อไปได้อีกในอนาคต ปริมาณสำรองถ่านหินในแหล่งต่างๆ ก็ยังคงมีมากพอสมควรที่จะนำไปใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า และอุตสาหกรรมอื่นๆ ซึ่งถ่านหินส่วนใหญ่จะอยู่ที่แอ่งแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ทางกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ (เดิมเป็นกองเชื้อเพลิงธรรมชาติ กรมทรัพยากรธรณี) ได้ทำการสำรวจพื้นที่ที่อยู่นอกเขตประกาศตามมาตรา 6 ทวิ อีกหลายพื้นที่ พบแหล่งถ่านหินหลายแหล่ง แต่ยากต่อการพัฒนาเหมืองต่อไป เพราะว่าชั้นถ่านหินค่อนข้างจะอยู่ลึกเกินไป และความหนาของชั้นถ่านหินมีความหนาค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตามก็ยังมีบางพื้นที่ที่มีโอกาสที่จะถูกพัฒนาต่อไปได้อีกเพื่อสามารถนำถ่านหินออกมาใช้ประโยชน์ได้อย่างคุ้มค่า

BACK