Thai Energy News

กองทุนปาล์มน้ำมันข้อเสนอเชิงนโยบาย

ที่มา หนังสือพิมพ์ มติชน

วันที่ 17/3/51

หมายเหตุ-บทความนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของนายสุวิทย์ พูลศิลป์ รองผู้อำนวยการ ฝ่ายนโยบายและกลยุทธ์ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ซึ่งได้มีโอกาสขึ้นเวทีร่วมเสวนาวิชาการสัญจรเกี่ยวกับเศราฐกิจภาคใต้ ซึ่งจัดโดยสำนักงานเศรษฐกิจการคลังกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2551 ที่ จ.กระบี่ จึงได้นำมาขยายผลเพื่อเสนอแนวคิดโดยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกน่วยงานที่สังกัดแต่อย่างใด

แนวทางในการสร้างพลังงานทดแทนในอนาคตสำหรับประเทศไทยนั้น ปาล์มน้ำมันถือเป็นพืชพลังงานที่มีโอกาสและศักยภาพ แต่ปัจจุบันมีพื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมันอยู่ประมาณ 2.19 ล้านไร่ (คิดเป็น 91% ของพื้นที่ทั้งหมด) ดังนั้นจึงยังเป็นความต้องการขยายพื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมันได้อีกหลายล้านไร่ในช่วงระยะเวลา 1-3 ปีข้างหน้า แต่ยังต้องอาศัยปัจจัยองค์ประกอบเข้าสนับสนุนพอสมควร เริ่มตั้งแต่การเพราะปลูกที่ต้องอาศัยเงินทุนดำเนินการ พันธุ์ปาล์มที่ได้คุณภาพ การจัดการดูแลสวนปาล์มรวมไปถึงด้านการตลาดและการขนส่งผลผลิตสู่โรงงานสกัดน้ำมันปาล์มให้ทันเวลา เป็นต้น ซึ่งภาครัฐและภาคธุรกิจเอกชนจะต้องร่วมมือกันผลักดันเป็นสะพานเชื่อมต่อนับจากเกษตรกรชาวสวนปาล์มที่เก็บเกี่ยวผลปาล์มสดไปจนถึงเข้าสู่โรงงานผลิต Biodiesel และจำหน่ายแก่ผู้ใช้น้ำมัน

โดยในสวนของเงินทุนที่เกษตรชาวสวนปาล์มจำเป็นต้องใช้ในระยะแรก ตั้งแต่การปรับพื้นที่และเตรียมดินปลูก การจัดหาพันธุ์ปาล์ม การบำรุงรักษาต้นปาล์มในระหว่างยังไม่ให้ผลผลิตในช่วง 2-3 ปีแรก และบางส่วนจำเป็นต้องใช้เป็นค่าใช้จ่ายในครัวเรื่อนของเกษตรกรชาวสวนยางพารา ในปัจจุบันภาครัฐจะมีระบบกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางที่จัดตั้งตามพระราชบัญญติกองทุนฯ เมื่อปี พ.ศ.2503 เพื่อมาส่งเสริมและเสริมพัฒนาการผลิตยางพารา โดยภาครัฐเรียกเก็บจากผู้ส่งออกยางและจัดเงินงบประมาณแผ่นดินมาสมทบตามความเหมาะสม

ในกรณีการปลูกปาล์มน้ำมัน หากรัฐบาลได้ใช้นโยบายและดำเนินการทำนองเดียวกับกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง กล่าวคือ มีแหล่งเงินทุนสงเคราะห์ให้เกษตรกรรายย่อยๆ ซึ่งมีพื้นที่ไม่มากนักอาจจะเป็น 10-20 ไร่ ได้ใช้สำหรับการลงทุนปลูกทดแทนสวนปาล์มเก่าที่หมดสภาพหรือปลูกใหม่ แล้วแต่กรณี โดยต้องปลูกในพื้นที่ที่มีศักยภาพและเหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของต้นปาล์ม และมีขนาดที่หนาแน่นพอสมควร มีการจัดการด้านขนส่งผลผลิตสู่โรงงานสกัดน้ำมันปาล์มได้ทันเวลา หรืออาจร่วมมือกับภาคเอกชนที่ประสงค์จะลงทุนตั้งโรงงานสกัดน้ำมันปาล์มเพื่อร่วมกำหนดของเขตบริเวณในแต่ละพื้นที่ก็ได้ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นและแรงจูงใจให้เกษตรกรที่จะยึดอาชีพทำสวนปาล์มน้ำมันต่อไปได้

ด้านกลไกของภาครัฐที่จะมาดำเนินการ อาจจะอาศัยตัวแบบของกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางเป็นแนวทาง ซึ่งอาจจัดตั้งโดยใช้กฎ ระเบียบของกระทรวงที่เกี่ยวข้องหรือตราเป็นพระราชกำหนดก็ได้ ส่วนเรื่องเงินทุนสนับสนุนเกษตรกรในการปลูกปาล์มน้ำมัน ในระยะแรกถ้ารัฐบาลมีข้อจำกัดทางด้านงบประมาณก็ใช้กลไกในระบบของสถาบันการเงินเฉพาะกิจ เช่น ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ไปก่อน ต่อเมื่อมีเงินไหลเข้ามาในระบบกองทุนปาล์มน้ำมัน ก็นำมาใช้คืน ธ.ก.ส. ซึ่งเงินที่ไหลกลับเข้ามาดังกล่าวใช้วิธีทำนองเดียวกับยางพาราโดยอาจหักเก็บจากหน้าโรงงานผู้ผลิต Biodiesel หรือวิธีการอื่นที่เห็นสมควร เพื่อนำมาใช้ในการบริหารจัดการอย่างต่อเนื่องและลดภาระการพึ่งพางบประมาณระยะยาว

ทั้งหมดที่กล่าวมา เป็นเพียงส่วนหนึ่งของข้อเสนอแนวคิดเชิงนโยบายเพื่อให้กระแสการใช้พลังงานทดแทนมีผลในทางปฏิบัติมากขึ้นจะต้องรณรงค์ส่งเสริมไปพร้อมๆ กับมาตรการด้านอื่นด้วย เช่น การใช้แรงจูงใจลดหย่อนภาษีให้กับภาคเอกชนที่ลงทุนผลิตน้ำมัน Biodiesel การสนับสนุนของภาครัฐในด้านการวิจัยและพัฒนาพืชพลังงาน การพัฒนาเทคโนโลยีและการลงทุนด้านสาธารณูปโภคต่างๆ ที่จำเป็น ฯลฯ

ถ้าทำได้สำเร็จก็จะเกิดคุณประโยชน์อย่างยิ่งใหญ่หลวงต่อประเทศชาติ